Mijn Loperz verhaal:

Van Nul tot Dam tot Dam...?

Voor wat betreft sporten geldt voor mij: veel geprobeerd, weinig afgemaakt. En dus heb ik op sportief gebied niet zo heel veel bereikt. In mijn kinderjaren heb ik veel paard gereden en wel redelijk wat prijzen gewonnen, maar de jaren daarna heb ik verzuimd fysiek voor mijzelf te zorgen. Gevolg: jarenlange strijd tegen overgewicht en steeds op sportief toch maar weer een nieuwe uitdaging zoeken.

Drie jaar geleden was mijn eerste kennismaking met het hardlopen: eerste stap een paar goede hardloopschoenen. Want ik was mij er terdege van bewust dat ik vanwegen mijn overgewicht tot blessuregevoelig moest zijn. En ja hoor nog geen twee maanden later kreeg ik heupproblemen!  Mijn conclusie: hardlopen is niets voor mij.

Maar nu 3 jaar later en 10 kilo lichter besloot ik opnieuw een poging te wagen. Sinds oktober 2009 loopt ik drie keer per week samen met mijn hond Sven. Een leuke combinatie, want Sven moet er toch uit en wanneer ik dan minder gemotiveerd ben, weet ik dat ik toch nog een flinke wandeling met de hond moet maken.

Tot op de dag van vandaag is dat nog niet voorgekomen, want ik ben hardlopen echt leuk gaan vinden! Tijdens een rustdag kan ik al uitkijken naar de dag dat ik wel weer mag lopen! Tot op heden heb ik nog geen blessures gehad, dus die paar kilo minder maken waarschijnlijk toch veel verschil!

Mijn doel voor komend jaar is om de Dam tot Dam loop te gaan lopen. Misschien is het nog iets te ambitieus, maar ik ga deze uitdaging toch aan!

Mijn Laatste weblogs:

Condensloop Leeuwarden 10km

Afgelopen zaterdag was het dan zover: mijn eerste 10km run!

Vrijdagavond toch een tikkeltje nerveus naar bed gegaan. Kan ik dit wel? Straks haak ik halverwege af, waren gedachten die door mijn hoofd spookten. Maar ik kon natuurlijk niet meer terug. Zaterdagochtend zijn we met zijn 7-en in de auto naar Leeuwarden vertrokken. Het leek wel een schoolreisje.

Bij aankomst in Leeuwarden ben ik gelijk in de rij voor de wc gaan staan. En dat was zeker niet de laatste keer! (zenuwen of te veel water gedronken?) Om 12.10 uur in een lange rij wachten op het startschot en dan de eerste meters schuifelend over de start. Na 10 meter heb ik mijn loopmaatjes al daggezegd en ben ik mijn eigen tempo gaan lopen. Dat komt er ongeveer op neer dat het hele deelnemersveld mij voorbij rent en de onzekerheid bij mij weer toeslaat: wat doe ik hier? Maar toen de grootste stroom lopers mij voorbij was, zag ik toch een flink aantal lopers die ongeveer hetzelfde tempo aanhouden en dat sterkt mij in het bereiken van mijn doel: DE FINISH. Evenals de mensen die langs de kant staan en je blijven aanmoedigen.

En zo komt langzaam maar zeker de finish steeds dichterbij. Ik geloof dat ik nog nooit zo blij ben geweest om de fabriek van Friesland Campina (het begin- en eindpunt) weer in het vizier te hebben. De laatste meters: mijn loopmaatjes zijn al binnen en hebben zich verzameld bij de finish. Zij beginnen te juichen en dat geeft mij net dat duwtje om ook mijn laatste energie te benutten voor een eindsprint. Uitgeput maar trots kom ik over de finish. Ik heb het gehaald in een tijd van 1 uur 6 minuten en 33 seconden! Die staat en daarmee is de volgende uitdaging bepaald!

Still Going...

Mijn eerste schema via Hardloopschema.nl heb ik inmiddels afgerond. En ik ben eigenlijk wel trots op mezelf! Ik heb het hele schema van minuut tot minuut volgehouden.

Net voor kerst ben ik met mijn tweede schema begonnen. Van 20 minuten tot 45 minuten. Tot nu toe gaat het super... Ondanks de sneeuw heb ik nog steeds het schema volgehouden. Ik loop over de sneeuwvrije wegen en dus neem ik Sven (onze hond) nu maar niet mee. Dat vindt hij overigens wel heel jammer. Zodra ik mijn hardloopkleren aan heb, wordt hij helemaal blij. En ik moet zeggen dat het ook minder gezellig is, zo zonder Sven. Maar, zodra de sneeuw weg is en we weer op onverharde wegen kunnen lopen, maar hij weer mee.

Ik ga trouw door met mijn schema.....